Türk sözü , dilimizde cins isim olarak, “Güç, kuvvet” ( sıfat hali ile , güçlü kuvvetli ) manasında olup, kelimenin M.420 de Pers belgelerinde bu manası ile kullanıldığını görmekteyiz. Osmanlılar Döneminde “Türk Gibi Güçlü” veciz sözü Avrupa’da bu manasıyla yaygın olarak kullanılmıştır.
Türk adı, Bizans kaynaklarında MS. 582 , Arap Kaynaklarında MS. 600 yıllarında kullanılmıştır. Türkiye sözü ise Türklere ait yer, yada Türk yurdu manasında coğrafi isim olarak kullanılmıştır. Bu söz VI.yüzyılda Orta Asya için, XII. Yüzyılda Memlukluların yaşadığı Mısır için, ve XII. Yüzyıldan itibaren Anadolu için kullanılmıştır ve Bizans kayaklarında sık sık telâffuz edilmiştir.

Resmi devlet ismi, olarak ilk kez ,M. 552 Yılında Göktürk Hakanlığı tarafından kullanılmıştır. Çin kaynaklarında “ Juan juan “ olarak tanımlanan Avarlar’a bağlı olarak yaşayan ve genellikle demircilik yapan Göktürkler, MS.552 yıllında Avarlar’ı yenerek bağımsızlıkların ilan etmişler ve kurdukları devletin adını Göktürk koymuşlardır. Göktürk Devleti’nin merkezi, Bümin ve İstemi Kağan dönemlerinde Ötüken’e taşınmıştır. Bu yıllarda komşu ülkeler ve Bizanslılar ile de temas kurmuşladır. MS. 568 yılında Göktürk Ülkesine elçi olarak gönderilen Zemarkhos,Göktürklerin elçileri güzel döşenmiş görkemli bir çadırda karşılandığını belirtmiştir. Bu bilgilerden Göktürklerin göçebe bir hayat sürmekte oldukları ve Demircilikle uğraşıp tekstil ve dokuma işlerinde de söz sahibi oldukları anlaşılmaktadır..
Yadigar Han Oğlu Ebul Gazi Bahadır Han’ın “Şecere-i Türk” isimli eserinde ( H.1605-1665 ) Nuh peygamberin Yafes isimli oğlundan olan torununun adının Türk olduğu ve Türk Irkı’nın bu çocuktan çoğaldığı belirtilmektedir. Ayrıca Nuh Peygamberin torunu Türk’ün , bilgili, akıllı , adaletli olduğu , bu özelliklerinden dolayı babasının vasiyeti ile tahta çıktığı ve kabilesini Isı Göl civarlarına yerleştirdiği ve çadırı icat eden kişinin de Türk olduğu yazmaktadır.
Nuh peygamberin neslinden gelen Türk isimli bir oğlan olduğunu İran ve İsrail kaynakları doğrulamakta ve Tevrat’ta ismi geçmektedir.

KAYNAKÇA :

1.Ali, GÜLER, Türklük Bilgisi Ankara,2001 , s.8.
2.İbrahim KAFESOĞLU “ İslamiyet’ten Önceki Türk Tarih ve Kültürü ‘ne Umumi Bakış” Müslüman Türk Devletleri Tarihi, İstanbul 2000, s.1.
3. Bozkurt GÜVENÇ, Türk Kimliği /Kültür Tarihinin Kaynakları. Ankara 1993, s.89.
4. Bekir TOSUN, Tarihte Bozkır ve Çevresi-2: Taşbaşı, İstanbul,2003.
5. Halit BARDAKÇI, Bütün Yönleri İle Ermenek, Konya, 1974.